صنعت

سالهاست که تحقيقات گسترده اي براي ارزيابي و بررسي مزيت هاي کيفي استفاده از فيبر در بتن در کارهاي عمومي مهندسي عمران در جريان است.فيبرهاي افزودني مختلفي در ترکيب با بتن براي کاربردهاي خاص طراحي و براي بهبود خواص مکانيکي آن آزمايشهاي زيادي صورت گرفته است.محققان در مواد جديد به دنبال افزايش شکل پذيري ، دستيابي به مقاومت فشاري بيشتر و يا افزايش مقادير سختي ناهمسانگرد (anisotropic) هستند.مواردي که بيشتر در طراحي سازه ها در مناطق لرزه خيز کاربرد دارد. تحقيقات صورت گرفته بطورکلي به ارزيابي اثرات فيبرهاي ساخته شده از فولاد،شيشه، کربن و يا کنف  روي رفتار بتن مي پردازد.انتخاب مواد مختلف براي اين صورت گرفته است تا خواص بتن الزامات ويژه طراحي را تامين کند. تعدادي از اين الزامات شامل مقاومت قليايي،مقاومت در برابر خوردگي،عدم حساسيت مغناطيسي و افزايش شکل پذيري اتصال تير به ستون براي اتلاف انرژي در هنگام فعاليت گسلها و وقوع زلزله مي باشد.

الياف ريز تهيه شده از فولاد ،شيشه ،کربن و يا کنف چنان با بتن مخلوط مي شوند که تشکيل ماتريسي از بتن ميگردند که در آن الياف سنگ دانه ها را در بتن در برگرفته اند.افزودن فيبرها به بتن آنرا همگن تر و ايزوترپيک تر مي گرداند و سبب بهبود مقاومت کششي و به ويژه شکل پذيري آن مي شود.اگرچه خواص فيبرهاي ساخته شده از شيشه ،کربن و ... در برخي موارد متفاوت از خواصي است که ما از فولاد سراغ داريم اما آنچه کاملا مشهود است اينست که تنها فولاد است که مي تواند ناحيه اي از رفتار پلاستيک را فراهم کند.

بيشترين كاربرد الياف فولادي در احداث تونلها و كفهايي است كه تحت بارهاي سنگين صنعتي قرار دارند.افزودن فيبرهاي فولادي سبب افزايش مقاومت كششي در بتنهاي معمولي و يا بتنهاي با مقاومت بالا مي گردد.همچنين اثرات مثبتي بر روي كنترل تشكيل تركها و تغيير شكلهاي درازمدت عضو دارد.در مورد فيبرهاي شيشه مي توان گفت كه ظرفيت بسيار خوبي در برابر حملات شيميايي در محيطهاي قليايي را دارد بنابراين الياف شيشه بويژه در مواردي كه مقاومت بالا در برابر خاصيت قلياي مورد نياز است قابل استفاده مي باشد.از ديگر مزيت هاي آن مقاومت در برابر خراش است.فيبرهاي كنف كه از قديمي ترين الياف محسوب مي شوند و در صنايع ديگري مانند نساجي نيز كاربرد دارند به دلايل زيادي استفاده از آنها در سازه هاي بتني با شكست همراه بوده است. زيرا از جهت خواص مكانيكي نسبت به ساير مواد فاصله زيادي دارد.مقاومت كششي و مدول يانگ در آن بستگي به فصل برداشت محصول و فرايند برداشت محصول دارد.همچنين بدليل وجود اسيد سيليسيك در آن مقاومت خوبي در برابر مواد قليايي ندارد و سبب انبساط قليايي و ايجاد ترك در بتن مي گردد.فيبرهاي كربن معمولا از مواد زائد حاصل از توليدات كربني مختلف بدست مي آيد و همچنين بصورت فتيله توليد و فروخته مي شود.

سالهاست که تحقيقات گسترده اي براي ارزيابي و بررسي مزيت هاي کيفي استفاده از فيبر در بتن در کارهاي عمومي مهندسي عمران در جريان است.فيبرهاي افزودني مختلفي در ترکيب با بتن براي کاربردهاي خاص طراحي و براي بهبود خواص مکانيکي آن آزمايشهاي زيادي صورت گرفته است.محققان در مواد جديد به دنبال افزايش شکل پذيري ، دستيابي به مقاومت فشاري بيشتر و يا افزايش مقادير سختي ناهمسانگرد (anisotropic) هستند.مواردي که بيشتر در طراحي سازه ها در مناطق لرزه خيز کاربرد دارد. تحقيقات صورت گرفته بطورکلي به ارزيابي اثرات فيبرهاي ساخته شده از فولاد،شيشه، کربن و يا کنف  روي رفتار بتن مي پردازد.انتخاب مواد مختلف براي اين صورت گرفته است تا خواص بتن الزامات ويژه طراحي را تامين کند. تعدادي از اين الزامات شامل مقاومت قليايي،مقاومت در برابر خوردگي،عدم حساسيت مغناطيسي و افزايش شکل پذيري اتصال تير به ستون براي اتلاف انرژي در هنگام فعاليت گسلها و وقوع زلزله مي باشد.

الياف ريز تهيه شده از فولاد ،شيشه ،کربن و يا کنف چنان با بتن مخلوط مي شوند که تشکيل ماتريسي از بتن ميگردند که در آن الياف سنگ دانه ها را در بتن در برگرفته اند.افزودن فيبرها به بتن آنرا همگن تر و ايزوترپيک تر مي گرداند و سبب بهبود مقاومت کششي و به ويژه شکل پذيري آن مي شود.اگرچه خواص فيبرهاي ساخته شده از شيشه ،کربن و ... در برخي موارد متفاوت از خواصي است که ما از فولاد سراغ داريم اما آنچه کاملا مشهود است اينست که تنها فولاد است که مي تواند ناحيه اي از رفتار پلاستيک را فراهم کند.

بيشترين كاربرد الياف فولادي در احداث تونلها و كفهايي است كه تحت بارهاي سنگين صنعتي قرار دارند.افزودن فيبرهاي فولادي سبب افزايش مقاومت كششي در بتنهاي معمولي و يا بتنهاي با مقاومت بالا مي گردد.همچنين اثرات مثبتي بر روي كنترل تشكيل تركها و تغيير شكلهاي درازمدت عضو دارد.در مورد فيبرهاي شيشه مي توان گفت كه ظرفيت بسيار خوبي در برابر حملات شيميايي در محيطهاي قليايي را دارد بنابراين الياف شيشه بويژه در مواردي كه مقاومت بالا در برابر خاصيت قلياي مورد نياز است قابل استفاده مي باشد.از ديگر مزيت هاي آن مقاومت در برابر خراش است.فيبرهاي كنف كه از قديمي ترين الياف محسوب مي شوند و در صنايع ديگري مانند نساجي نيز كاربرد دارند به دلايل زيادي استفاده از آنها در سازه هاي بتني با شكست همراه بوده است. 

سالهاست که تحقيقات گسترده اي براي ارزيابي و بررسي مزيت هاي کيفي استفاده از فيبر در بتن در کارهاي عمومي مهندسي عمران در جريان است.فيبرهاي افزودني مختلفي در ترکيب با بتن براي کاربردهاي خاص طراحي و براي بهبود خواص مکانيکي آن آزمايشهاي زيادي صورت گرفته است.محققان در مواد جديد به دنبال افزايش شکل پذيري ، دستيابي به مقاومت فشاري بيشتر و يا افزايش مقادير سختي ناهمسانگرد (anisotropic) هستند.مواردي که بيشتر در طراحي سازه ها در مناطق لرزه خيز کاربرد دارد. تحقيقات صورت گرفته بطورکلي به ارزيابي اثرات فيبرهاي ساخته شده از فولاد،شيشه، کربن و يا کنف  روي رفتار بتن مي پردازد.انتخاب مواد مختلف براي اين صورت گرفته است تا خواص بتن الزامات ويژه طراحي را تامين کند. تعدادي از اين الزامات شامل مقاومت قليايي،مقاومت در برابر خوردگي،عدم حساسيت مغناطيسي و افزايش شکل پذيري اتصال تير به ستون براي اتلاف انرژي در هنگام فعاليت گسلها و وقوع زلزله مي باشد.

الياف ريز تهيه شده از فولاد ،شيشه ،کربن و يا کنف چنان با بتن مخلوط مي شوند که تشکيل ماتريسي از بتن ميگردند که در آن الياف سنگ دانه ها را در بتن در برگرفته اند.افزودن فيبرها به بتن آنرا همگن تر و ايزوترپيک تر مي گرداند و سبب بهبود مقاومت کششي و به ويژه شکل پذيري آن مي شود.اگرچه خواص فيبرهاي ساخته شده از شيشه ،کربن و ... در برخي موارد متفاوت از خواصي است که ما از فولاد سراغ داريم اما آنچه کاملا مشهود است اينست که تنها فولاد است که مي تواند ناحيه اي از رفتار پلاستيک را فراهم کند.

بيشترين كاربرد الياف فولادي در احداث تونلها و كفهايي است كه تحت بارهاي سنگين صنعتي قرار دارند.افزودن فيبرهاي فولادي سبب افزايش مقاومت كششي در بتنهاي معمولي و يا بتنهاي با مقاومت بالا مي گردد.همچنين اثرات مثبتي بر روي كنترل تشكيل تركها و تغيير شكلهاي درازمدت عضو دارد.در مورد فيبرهاي شيشه مي توان گفت كه ظرفيت بسيار خوبي در برابر حملات شيميايي در محيطهاي قليايي را دارد بنابراين الياف شيشه بويژه در مواردي كه مقاومت بالا در برابر خاصيت قلياي مورد نياز است قابل استفاده مي باشد.از ديگر مزيت هاي آن مقاومت در برابر خراش است.فيبرهاي كنف كه از قديمي ترين الياف محسوب مي شوند و در صنايع ديگري مانند نساجي نيز كاربرد دارند به دلايل زيادي استفاده از آنها در سازه هاي بتني با شكست همراه بوده است. 

سالهاست که تحقيقات گسترده اي براي ارزيابي و بررسي مزيت هاي کيفي استفاده از فيبر در بتن در کارهاي عمومي مهندسي عمران در جريان است.فيبرهاي افزودني مختلفي در ترکيب با بتن براي کاربردهاي خاص طراحي و براي بهبود خواص مکانيکي آن آزمايشهاي زيادي صورت گرفته است.محققان در مواد جديد به دنبال افزايش شکل پذيري ، دستيابي به مقاومت فشاري بيشتر و يا افزايش مقادير سختي ناهمسانگرد (anisotropic) هستند.مواردي که بيشتر در طراحي سازه ها در مناطق لرزه خيز کاربرد دارد. تحقيقات صورت گرفته بطورکلي به ارزيابي اثرات فيبرهاي ساخته شده از فولاد،شيشه، کربن و يا کنف  روي رفتار بتن مي پردازد.انتخاب مواد مختلف براي اين صورت گرفته است تا خواص بتن الزامات ويژه طراحي را تامين کند. تعدادي از اين الزامات شامل مقاومت قليايي،مقاومت در برابر خوردگي،عدم حساسيت مغناطيسي و افزايش شکل پذيري اتصال تير به ستون براي اتلاف انرژي در هنگام فعاليت گسلها و وقوع زلزله مي باشد.

الياف ريز تهيه شده از فولاد ،شيشه ،کربن و يا کنف چنان با بتن مخلوط مي شوند که تشکيل ماتريسي از بتن ميگردند که در آن الياف سنگ دانه ها را در بتن در برگرفته اند.افزودن فيبرها به بتن آنرا همگن تر و ايزوترپيک تر مي گرداند و سبب بهبود مقاومت کششي و به ويژه شکل پذيري آن مي شود.اگرچه خواص فيبرهاي ساخته شده از شيشه ،کربن و ... در برخي موارد متفاوت از خواصي است که ما از فولاد سراغ داريم اما آنچه کاملا مشهود است اينست که تنها فولاد است که مي تواند ناحيه اي از رفتار پلاستيک را فراهم کند.

بيشترين كاربرد الياف فولادي در احداث تونلها و كفهايي است كه تحت بارهاي سنگين صنعتي قرار دارند.افزودن فيبرهاي فولادي سبب افزايش مقاومت كششي در بتنهاي معمولي و يا بتنهاي با مقاومت بالا مي گردد.همچنين اثرات مثبتي بر روي كنترل تشكيل تركها و تغيير شكلهاي درازمدت عضو دارد.در مورد فيبرهاي شيشه مي توان گفت كه ظرفيت بسيار خوبي در برابر حملات شيميايي در محيطهاي قليايي را دارد بنابراين الياف شيشه بويژه در مواردي كه مقاومت بالا در برابر خاصيت قلياي مورد نياز است قابل استفاده مي باشد.از ديگر مزيت هاي آن مقاومت در برابر خراش است.فيبرهاي كنف كه از قديمي ترين الياف محسوب مي شوند و در صنايع ديگري مانند نساجي نيز كاربرد دارند به دلايل زيادي استفاده از آنها در سازه هاي بتني با شكست همراه بوده است. 

سالهاست که تحقيقات گسترده اي براي ارزيابي و بررسي مزيت هاي کيفي استفاده از فيبر در بتن در کارهاي عمومي مهندسي عمران در جريان است.فيبرهاي افزودني مختلفي در ترکيب با بتن براي کاربردهاي خاص طراحي و براي بهبود خواص مکانيکي آن آزمايشهاي زيادي صورت گرفته است.محققان در مواد جديد به دنبال افزايش شکل پذيري ، دستيابي به مقاومت فشاري بيشتر و يا افزايش مقادير سختي ناهمسانگرد (anisotropic) هستند.مواردي که بيشتر در طراحي سازه ها در مناطق لرزه خيز کاربرد دارد. تحقيقات صورت گرفته بطورکلي به ارزيابي اثرات فيبرهاي ساخته شده از فولاد،شيشه، کربن و يا کنف  روي رفتار بتن مي پردازد.انتخاب مواد مختلف براي اين صورت گرفته است تا خواص بتن الزامات ويژه طراحي را تامين کند. تعدادي از اين الزامات شامل مقاومت قليايي،مقاومت در برابر خوردگي،عدم حساسيت مغناطيسي و افزايش شکل پذيري اتصال تير به ستون براي اتلاف انرژي در هنگام فعاليت گسلها و وقوع زلزله مي باشد.

الياف ريز تهيه شده از فولاد ،شيشه ،کربن و يا کنف چنان با بتن مخلوط مي شوند که تشکيل ماتريسي از بتن ميگردند که در آن الياف سنگ دانه ها را در بتن در برگرفته اند.افزودن فيبرها به بتن آنرا همگن تر و ايزوترپيک تر مي گرداند و سبب بهبود مقاومت کششي و به ويژه شکل پذيري آن مي شود.اگرچه خواص فيبرهاي ساخته شده از شيشه ،کربن و ... در برخي موارد متفاوت از خواصي است که ما از فولاد سراغ داريم اما آنچه کاملا مشهود است اينست که تنها فولاد است که مي تواند ناحيه اي از رفتار پلاستيک را فراهم کند.

بيشترين كاربرد الياف فولادي در احداث تونلها و كفهايي است كه تحت بارهاي سنگين صنعتي قرار دارند.افزودن فيبرهاي فولادي سبب افزايش مقاومت كششي در بتنهاي معمولي و يا بتنهاي با مقاومت بالا مي گردد.همچنين اثرات مثبتي بر روي كنترل تشكيل تركها و تغيير شكلهاي درازمدت عضو دارد.در مورد فيبرهاي شيشه مي توان گفت كه ظرفيت بسيار خوبي در برابر حملات شيميايي در محيطهاي قليايي را دارد بنابراين الياف شيشه بويژه در مواردي كه مقاومت بالا در برابر خاصيت قلياي مورد نياز است قابل استفاده مي باشد.از ديگر مزيت هاي آن مقاومت در برابر خراش است.فيبرهاي كنف كه از قديمي ترين الياف محسوب مي شوند و در صنايع ديگري مانند نساجي نيز كاربرد دارند به دلايل زيادي استفاده از آنها در سازه هاي بتني با شكست همراه بوده است. 

بتن سبك ماده اي است با تركيبات جديد و فوق العاده سبك و مقاوم .

مواد تشكيل دهنده بتن سبك عبارت است از ورموكوليت، پرليت، سنگ بازالت و سيمان تيپ 2 و ...

در اين بتن همانند بتنهاي عادي ، از ماسه استفاده نمي شود.

عدم وجود ماسه باعث سبك و همگن شدن ساختار بتن گرديده و باعث مي شود كه مواد تشكيل دهنده كه تقريبا" از يك خانواده مي باشند و بهتر همديگر را جذب كنند .

ساختمان اين بتن متخلخل بوده و اين مسئله پارامتر بسيار موثري است. چون تخلخل موجود در بتن باعث مقاوم شدن در برابر زلزله و عايق شدن در برابر صدا ، گرما و سرما مي گردد .

تركيبات اين بتن به گونه اي عمل مي كند كه حالت ضد رطوبت به خود گرفته و به مانند بتن معمولي كه جذب آب دارد عمل نكرده و آب را از خود دفع مي كند .

اين بتن تحت فشار مستقيم (پرس) ساخته مي شود .

بدليل شكل گيري بتن در فشار، ساختار آن دارا ي يكپارچگي قابل قبولي است .

بتن سبك در قالبهاي طراحي شده توسط متخصصين ، بصورت يكپارچه ريخته مي شود .

بدليل يكپارچگي در نوع ساختمان بتن ، قطعه توليدي از استحكام بالايي برخوردار شده و مقاومت بالايي نيز در برابر زلزله از خود نشان خواهد داد .

براي تقويت اين بتن از يك يا چند لايه شبكه فلزي در داخل بتن استفاده شده كه اين حالت همانند مسلح كردن بتن معمولي بوسيله ميلگرد مي باشد .

هزينه توليد اين نوع بتن از ديگر مواد ساختماني به نسبت ويژگي آن پايينتر است.

زمان بسيار كمتري جهت توليد ديوار هاي بتني سبك يا قطعات ديگر لازم است .

دانشمندان دانشگاه ميشيگان گونه جديدي از بتن مسلح با الياف ساخته‌اند كه از بتن عادي 40 درصد سبك‌تر و در برابر ترك خوردن 500 بار مقاوم‌تر است. عملكرد اين بتن جديد از يك طرف به دليل وجود الياف نازكي است كه 2 درصد حجم ملات بتن را تشكيل مي‌دهد و از طرف ديگر به اين خاطر است كه خود بتن از موادي ساخته شده است كه براي ايجاد حداكثر انعطاف‌پذيري طراحي شده‌اند. به گفته دانشمندان، بتن جديد كه "كامپوزيت سيماني مهندسي"، ناميده شده ، به دليل عمر طولاني‌تر در دراز مدت از بتن معمولي ارزان‌تر است. به گفته "ويكتورلي" استاد گروه مهندسي سازه "دانشگاه ميشيگان" و سرپرست تيم سازنده بتن، تكنولوژي كامپوزيت سيماني تاكنون در پروژه‌هايي در ژاپن، كره، سوئيس و ايتاليا به كار گرفته شده است. استفاده از آن در ايالات متحده به نسبت كندتر بوده.
اين در حالي است كه بتن متعارف داراي مشكلات بسياري از جمله نداشتن دوام و پايداري، شكست در اثر بارگذاري شديد و هزينه‌هاي تعمير در اثر شكست است.

به گفته "لي"، بتن نشكن يا انعطاف‌پذير به جز شن درشت از همان مواد تشكيل‌دهنده بتن معمولي ساخته شده است.

بتن نشكن كاملا شبيه بتن عادي است اما تحت كرنش‌هاي بسيار بزرگ، بتن كامپوزيت سيماني تغيير شكل مي‌دهد، اين قابليت از آن جا ناشي مي‌شود كه در اين نوع بتن؛ شبكه الياف داخي سيمان قابليت لغزيدن داشته و در نتيجه انعطاف‌ناپذيري بتن كه باعث تردي و شكنندگي است، از ميان مي‌رود.
امسال براي اولين بار، "اداره حمل و نقل ميشيگان" براي نوسازي قسمتي از عرشه پل"گرواستريت" بر فراز بزرگراه "4 و I" از كامپوزيت سيماني استفاده مي كند. دالي از جنس كامپوزيست سيماني جايگزين يك مفصل انبساطي در اين قسمت از پل خواهد شد تا با متصل كردن دال‌هاي بتني مجاور به هم، عرشه‌اي يكنواخت از بتن به وجود آورد. استفاده از مفصل انبساطي به عرشه بتني قابليت حركت در اثر تغييرات مي‌بخشد. اما در هنگام گير كردن مفصل‌ها، مشكلات زيادي پيش مي‌آيد.
دانشمندان انتظار دارند استفاده از كامپوزيت سيماني باعث صرفه‌جويي در هزينه‌ها شود.
اگر چه هنوز مطالعات دراز مدت زيادي براي تاييد عملكرد كامپوزيت سيماني مورد نياز است، مقايسه‌هاي انجام شده در "مركز سيستم‌هاي پايدار"، از "دانشده منابع طبيعي و محيط زيست"، به همراه گروه "لي"، نشان مي‌دهد كه در يك دوره 60 ساله، استفاده در عرشه پل، كامپوزيت سيماني نسبت به بتن عادي 37 درصد ارزان‌تر است، 40 درصد انرژي كمتري مصرف مي‌كند و باعث كاهش انتشار دي اكسيد كربن تا 39 درصد مي‌شود.

بتن گوگردي از اختلاط مصالح با سيمان گوگردي تهيه مي شود. اين نوع بتن در مقايسه با بتن سيمان پرتلند(بتن معمولي) ويژگيهاي قابل توجهي از جمله مقاومت بالا در محيط هاي خورنده، قابليت استفاده مجدد، عدم استفاده از آب در توليد بتن و غيره را دارا مي باشد و توليد آن تحول شگرفي به ويژه در كاربردهاي خاص ايجاد مي كند.

 بتن گوگردي به عنوان جايگزين بتن سيمان پرتلند نبوده بلكه در مواردي كه كاربرد بتن پرتلند با محدوديت هايي همراه است به كار مي رود.

 پودر گوگرد به شكل آلفا (ارتورومبيك) مي باشد كه بر اثر حرارت ذوب شده و به شكل بتا (منو كلينيك) متبلور مي شود. در اثر اين تغيير به دليل تفاوت شكل هندسي فرم هاي آلفا و بتا در ساختار بتن خلل و فرجي ايجاد مي شود. براي رفع اين مشكل، افزودنيهاي خاصي كاربرد دارد كه در ايران توليد نمي شود، از طرفي قيمت بالاي آنها، استفاده در داخل كشور را توجيه ناپذير مي كند ولي افزودني مناسبي كه در پژوهشكده توسعه صنايع شيميايي جهاد دانشگاهي شناسايي و استفاده شده است در داخل كشور توليد مي شود.

 وجود منابع عظيم گوگرد در ايران و مزاياي قابل توجه اين نوع بتن  ضمن آزمودن افزودنيهايي كه بتوانند خواص گوگرد را بهبود بخشيده و از تغيير آلوتروپي آن در مراحل ذوب و انجماد مجدد جلوگيري نمايند، افزودني مناسب انتخاب شد و در ساخت سيمان گوگردي به كار رفت و در حال حاضر از اختلاط اين نوع سيمان با مصالح، ساخت نمونه هاي ملات به منظور بهينه سازي شرايط و اثبات خواص مكانيكي نمونه ها در دست انجام مي باشد. 

کاربرد مواد پليمري در قرن حاضر به سرعت در رشته‌هاي مختلف صنايع و از جمله صنايع ساختماني در حال گسترش مي‌باشد، يک کاربرد جديد و موفق از اين مواد، ساخت بتن‌هاي پليمري است . بتن‌هاي پليمري، مخلوطي از حدود 80 تا 95 درصد پرکننده‌هاي معدني(و گاهي آلي) در 5 تا 20 درصد بايندرهاي پليمري مي‌باشند. اين بتن‌ها نسبت به بتن‌هاي رايج سيماني مزايا و خواص برتري داشته(و در برخي موارد داراي خواصي منحصر به فرد مي‌باشند) و همين مزايا و خواص برتر است که عليرغم قيمت بالاتر آنها، نسبت به بتن‌هاي سيماني، آنها را مورد استقبال روزافزون صنعتي قرار مي‌دهد. از جملهء اين خواص مي‌توان به استحکام و کرنش‌هاي فشاري، خمشي و کششي بالاتر (چندين برابر بتن‌هاي سيماني)، ميرايي (demping)، عمر سرويس ، مقاومت سايشي و ضربه‌اي، مقاومت در مقابل تغييرات جوي، مقاومت در مقابل مواد شيميائي و عوامل مخرب محيطي و صنعتي بيشتر و همچنين جذب آب و افت خواص کمتر اشاره کرد. انواع بتن‌هاي پليمري به لحاظ ويژگيهاي خاص خود نظير خواص تزئيني و دکوراسيوني عالي، در عين خواص مکانيکي و فيزيکي بهتر، رفته رفته جايگزين مناسبي براي سنگ‌هاي تزئيني مثل مرمر، انيکس و غيره مي‌شوند. با انتخاب مناسبي از ميزان بايندر پليمري، نوع و ميزان مناسبي از پرکننده يا پرکننده‌هاي معدني(و يا آلي) و همچنين به کار بردن افزودني‌هاي مناسب ، مي‌توان خواص بتن‌هاي پليمري را در يک طيف و محدودهء گسترده‌اي تغيير داده و تنظيم نمود به گونه‌اي که بتوان کليهء نيازمنديهاي مهندسي رايج در مورد مصالح، يعني نيازمنديهاي فيزيکي، مکانيکي، ديناميکي، الکترونيکي، حرارتي، شيميائي، تزئيني و غيره را که توسط بتن‌هاي سيماني قابل تامين نيستند، برآورده ساخت . در پروژهء حاضر از مجموعهء انواع مواد پليمري رايج در ساخت بتن‌هاي پليمري، سه نوع نسبتا پرمصرف آنها يعني اپوکسي، پلي‌استر و پلي‌يورتان به همراه دو نوع پرکننده معدني رايج يعني سيليس و کربنات کلسيم به کار برده شده‌اند. 

ديديم که فرمول مولکولي بر يک مولکول از جسم دلالت دارد چون H₂O يک فرمول مولکولي است و يک مولکول آب را معين مي کند وزن فرمولي آب 18 , وزن نسبي يک مولکول آب است و وزن فرمولي يک جسم شيميائي مولکولي وزن مولکولي آن است .

بمعناي دقيق تر , درست نيست که از وزن مولکولي بر يک جسم غير مولکولي مانند کلريدسديم که بيک فرمول تجربي نشان داد ه شده است صحبت کنيم . عبارت وزن فرمولي کلي تر از اصطلاح وزن مولکولي بکار مي رود و شيمي دانان وزن فرمولي را ترجيح مي دهند . هر چند هردو را بجاي يکديگر بکار مي برند , و در محاسبات تجزيه شيميائي عنصري فرق گذاشتن بين آنها معني ندارد .

وزن فرمولي يک جسم مرکب :

اگر بخواهيد وزن مجموع کلاس شيمي تان را بدانيد , بايد وزن تمام اجزاء و افراد کلاس را باهم جمع کنيد . همين طور براي محاسبه وزن فرمولي هر جسمي که فرمول آن بشما داده شده است , بايد وزن اتمي هاي تمام عناصر موجود در مولکول را در عده خودشان ضرب کرده و حاصل ضربها را جمع کنيم .

براي مثال فرمول قند نيشکر C₁₂H₂₂O₁₁ را حساب مي کنيم :

                عده اتمها                      وزن اتمي                وزن مجموع

                    C12                          0/12                  0/144 = 2*12

                    H 22                          0/1                   0/22 = 1*22

                   O 11                          0/16                  0/176 = 16*11

وزن فرمولي ( وزن مولکولي )                                      0/342

فرمول هيدروکسيد کلسيم Ca(OH)₂ است وزير نويس 2 که زير پرانتز نوشته مي شود نشان مي دهد که دو بنيان OH که در فرمول هست Ca ترکيب شده است .

                عده اتمها                      وزن اتمي                وزن مجموع   

                 Ca 1                           1/40                   1/40 = 1/40*1

                  O 2                           0/16                   0/32 = 16*2

                  H 2                           0/1                      0/2 = 0/1*2

 وزن فرمولي                                                              1/74

گاهي آسانتر است که در تعيين وزن فرمولي اين قبيل اجسام , بجاي آنکه مثلا H,O را جداگانه حساب کنيم عده بنيانهائي مانند OH را باهم به حساب بياوريم .

              Ca 1 با جرم اتمي                    1/40                      1/40 = 1/40*1

              OH 2 با وزن                            17                        0/34 = 0/17*2

وزن فرمولي                                                                          1/74

وزن اتمي هاي عناصر وزن هاي نسبي بر مبناي 12- C است که براي آن 12 بطور کامل و دقيق پذيرفته شده است . در بررسي مقداري واکنشهاي شيميائي , وزن اتمي ها و وزنهاي فرمولي کاملا قابل استفاده هستند و استعمال اين اعداد نسبت وزني عناصر يا اجسام مرکبي را که بر هم اثر مي کنند يا ترکيب مي شوند بما مي گويند . و ما مي توانيم اين وزنهاي نسبي را بهر واحدي که بخواهيم تبديل کنيم . بنابراين فرمولها در محاسبات شيميائي نهايت اهميت را دارند .