«رضایت شغلی را عبارت از نگرش آگاهانه مثبت و کلی فرد نسبت به شغل خویش تعریف نمودیم. در واقع خشنودی و رضایت شغلی یک نگرش کلی فرد نسبت به شغلش, یک مفهوم کلی و یکپارچه است. 

اگر چه این مفهوم سازی منکر این واقیت نیست که این نگرش کلی, چند بعدی می باشد. فرض این است که اشخاص قادرند جنبه های خاصی را که از شغلشان رضایت دارند در مقابل جنبه هایی که نا رضایتی دارند, میزان (بالانس) کنند و به یک نگرش مرکبی از شغل به صورت یک کل برسند» .(kalleberg- (1977-p126

کندال و اسمیت به ابعاد پنجگانه شغلی اشاره کرده اند, که میتوان رضایت هر فرد را در ارتباط با این ابعاد پنجگانه شغلی به دست آورد.ابعاد شغلی عبارتند از:

1- ماهیت کار, به معنای خصوصیات, شرایط و ویژگیهای که در شغل فرد وجود دارد.

2-   حقوق و دستمزد: مقدار اجرت مالی که فرد دریافت می کند و درجه ای که دستمزدش را در مقابل دیگران منصفانه میداند.

3- فرصتهای ارتقاء و پیشرفت: فرصت پیشرفت و ارتقاء هر فرد در سلسله مراتب شغلی و سازمانی.

4- سر پرستی و مدیریت: رابطه متقابل سرپرست با فرد شاغل و توانایی مدیریت در حمایتها.

5- همکاران شغلی: درجه ای که همکاران فرد کارا هستند و از بعد اجتماعی حامی او به شمار می روند نتیجه این بحث آن است که رضایت شغلی هم شامل آن نگرش کلی می گردد و هم شامل ابعاد شغل می شود, فردی ممکن است نسبت به برخی ابعاد شغل رضایت نداشته باشد ولی به صورت کلی از شغل راضی باشد.مثلا فرد فقط از مسئول مستقیم خود ناراضی باشد.