در هر سال فقط در ايالات متحده ۲۵۰ ميليون تاير فرسوده به وزن بيشاز ۳ ميليون تن جمع آوري مي شود. همچنين يکي از بزرگترين چالشهاي محيط زيستي موجوددر اطراف کلان شهرها در جهان نحوه بازيافت و حذف مواد لاستيکي زائد از چرخه زيستمحيطي مي باشد. يکي از راه حلهاي که براي حل اين مشکل پيشنهاد شده است استفاده ازذرات لاستيک تاير بعنوان يک ماده افزودني در مصالح بر پايه سيمان است. اگرچه بتن يکماده محبوب و پراستفاده در مصالح ساختماني است اما داراي تقطه ضعفهايي نيز مي باشد . همانند مقاومت کششي پايين ، شکل پذيري پايين ،جذب انرژي کم،انقباض و جمع شدگي بتن (shrinkage) و در پي آن ترک خوردگي ناشي از آن و در نهايتترکهاي ناشي از عمل آوري نامناسب و سخت شدگي بتن(hardening and curing cracking). يافته هاي جديد نشان مي دهد که استفاده از ذرات تايرهايفرسوده به ميزان زيادي مي تواند اين نقاط ضعف بتن را برطرف کند. هر چند استفاده ازلاستيک در آسفالت بيشتر از يک دهه است که صورت مي گيرد اما کاربرد آن در بتن بتازگيصورت گرفته است و تحقيقات زيادي بر امکان سنجي آن انجام شده. هرچند اين تحقيقاتهنوز کامل نشده است اما روشهاي آزمايشي مختلفي براي کاربرد اين لاستيک ها حاصلگرديده است.معمولا جايگزيني کامل سنگدانه هاي درشت دانه(شن) و سنگدانه هاي ريزدانه (ماسه ) با لاستيک بدليل کاهش مقاومت شديد مناسب بنظر نمي رسد. ولي با جايگزينينسبت کمي از آن با سنگدانه ها کاهش مقاومت ناچيزي صورت مي گيرد که قابل صرفنظر کردناست. مطالعات نشان مي دهد که ميزان لاستيک نبايد از ۲۰-۱۷ درصد کل حجم سنگدانهها بيشتر شود.

همچنينآزمايشهانشان مي دهد کهاستفاده از لاستيک در مخلوط بتن سيماني ميزان انقباض و ترکيدگي بتن در اثر از دستدادن آب (drying shrinkage) ،شکنندگي و مدول الاستيسته بتن را کاهش مي دهد و بطورکلي پايايي و دوام ( durability) و سرويس دهي بتن سيماني را افزايش ميدهد. بتازگيدکتر زاوو (Dr. Zhu) استاد دانشگاه آريزونا در آمريکا تلاشهايي را براي کاربرد بتن لاستيکيدر پروژه هاي مسکوني و تجاري آغاز کرده است. او در نمونه خود در حدود ۸ درصد وزنسيمان از لاستيکهاي فرسوده ريزشده استفاده کرده است.